‎“Birlikte Bir Şey Kurduk, Sonra Birbirimize Denk Geldik”✨

Kadın bir sohbet sunucusu sahibiydi.
Kim olduğu önemli değil; zaten onu tanıyanlar kelimelerinden bilirdi.
Sunucuya giren çıkan vardı,
Söyleyecek sözü olan söyler, sesi olan kalır.
Bir gün, tesadüfen biri düştü sunucuya.
Kim olduğu önemli değil. Zaten onu tanıyanlar,atlara sevdasından bilirdi.
Hesap kitap adamıydı ama kelimelerle arası sandığından iyiydi.
Biraz gırgır, biraz şamata…
Cümleler çarpıştı, kahkahalar yazıya döküldü.
“iyi biri” dediler birbirleri için , içlerinden.
‎Ama bazı sohbetler kalabalığı sevmez.
Adam, bazı insanlara takıldı.
Sesi kirlenen, niyeti çirkin olanlara.
Sessizce gitti.
Ne kapıyı çarptı, ne hesap sordu.
Sessizce gitti.
Kadın bir süre daha tuttu sunucuyu.
Sonra anladı:
Bir yer, ruhunu yoruyorsa, açık kalmasının da, orada kalmanın da anlamı yok.Kapattı.
Anahtarı cebine koymadı, çöpe attı.
Zaman geçti.
Başka bir sunucu.
Başka bir akşam.
Bir bildirim sesi…
Ve tanıdık bir kelime ritmi.
Kadın yazdı; “Seni tanıyorum.”
Adam durdu.Hatırladı.Gülümsedi, ekranın öbür ucunda.
Sohbet yeniden başladı.
Bu kez daha sakin, daha seçilmiş cümlelerle.
Kadın blogundan bahsetti.
Kelimeleriyle kurduğu küçük, naif, inatçı dünyasından.
Adam dedi ki:
“Benim sitem için de yazar mısın?”
Kadın fazla düşünmedi.
“Olur,” dedi.
Çünkü bazı evetler, zaten çoktan söylenmiş,bazı sözler de verilmiştir.
Yazılar yazıldı.
Mesajlar uzadı.
Fikirler kıpırdandı.
Derken bir gün, kadın biraz daha fazla heyecanlandı:
“Bunu ayrı bir site yapsak?”
Yaptılar.
Birlikte.
İki aklın, iki dilin, iki merakın ortak yerinde.
Site kuruldu,
Yazışmalar derinleşti.
Kelimeler artık sadece içerik değildi.
Birbirlerine dokunmanın başka bir yoluydu.
Ve bir gün…
Hiç plan yokken,
Hiç “şimdi aşık olalım” denmemişken…
Hoppp.
Yeni bir aşk açıldı.
Alan adı kısa, duygusu uzun.
Beygir mühendisi hala hesap yapıyordu.
Kelime sihirbazı hala yazıyordu.
Ama artık bazı cümleler,‎birbirlerinin kalbine gönderiliyordu..

Etiket bulunamadı.